Trudno być człowiekiem.
Samo słowo „człowiek” jest przecież takie… nieludzkie. Jak ja sobie wyobrażam
człowieka? W myślach pojawia się łyse stworzenie o wyłupiastych oczach. Brzmi jak
karykatura. Ubrany w cokolwiek, łypie ślepiami. To dziwne. Ja w wyobraźni
trzymam obraz ludzkiej twarzy – prosta, nieskomplikowana. A jacy jesteśmy? Każdy
inny, wyjątkowy. Przeróżne charaktery i osobowości. Czemu więc ja tak sobie go
wyobrażam? Już rozumiem. W myślach nie da się mieć człowieka. Ewentualnie ideał.
Ale spotkaliście kiedyś na tym bożym świecie jakiś IDEAŁ? Nie ma ideałów. Szukamy
ich, a ich nie ma. Chociaż… jak się kogoś kocha, chyba można to nazwać właśnie
swoim własnym, wyszukanym ideałem. Może nie do końca tak sobie go
wyobrażaliśmy, ale jest. Nasz jedyny, nasza jedyna. Jak zaczęłam:
Trudno jest być człowiekiem. Taka istota na przykład jak Ty, jak ja. Napisałam ten
artykuł i sama nie wiem po co. Pewnie żeby podzielić się z Wami moim poglądem
na świat. Moje spojrzenie na Ziemię ukaże się jeszcze w dalszych postach. Na razie
nie będę was nudzić moimi monologami. Zapraszam do subskrypcji!
+ dla fanów simsów: http://likesimsiara.blogspot.com/
+ dla fanów chomików:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz